Op eigen hok

Op eigenhok deel 46

Op eigenhok deel 46

Vorige week, ondanks dat ik op zondag in de middag al thuis was had ik niet de puf en kon ik het niet opbrengen om achter de labtop te kruipen om iets proberen te gaan tikken. Daarom dan ook dat dit mijn eerste van het nieuwe jaar is. Eigenlijk altijd wel moeilijk, want waar moet je nu mee beginnen. Moet ik nu echt nog gaan schrijven over de beste wensen, nee toch zeker? Echt, persoonlijk doe ik gewoon mee hoor met het handje schudden en het verdere circus, maar eigenlijk is het toch gewoon één groot nagemaakt gedoe? Zo wensen ze je het beste, en zo steken ze gewoon een mes in je …… En denk nu niet van wat is dit nu weer. Het is gewoon zo, één grote poppenkast!!!
 
Nee, zelf wens en gun ik een ieder het hele jaar wat ze mij ook gunnen en wensen. En is dat dan het beste dan is dat mooi mee genomen. Maar er zijn er ook, die geven je een handje omdat ze er niet omheen kunnen maar ze menen er geen fluit van. En daarom dan ook dat er bij zijn, ik loop ze met een strak gezicht voorbij en gun ze dan ook gewoon niks. En zo ook vorige week zaterdag te Kerkrade. Maar goed, dat hebben we allemaal wel denk ik. Tenminste, ik dus wel.  
 
ZLU weekend
Nadat ik zelf tijdens de huldiging in 2017 niet aanwezig kon zijn gezien behoorlijke rugklachten was ik deze keer wel weer van de partij. Melde ik eerst dat het zoonlief zou zijn die mee zou gaan maar dit veranderde al snel. Daarom dan ook dat het vrouwtje gezellig met me afreisde naar het voor mij zo mooie en meer dan gezellige Limburg. Al met al hadden we met een fikse ploeg afgesproken en werd het in de middag al meer dan gezellig en vloeide het gerstenat dan ook al meer dan rijkelijk. Met mannen als vader en zoon Toom, Jaco Wervenbos met zijn vrouwtje, Willem Muller, Robbie Timmermans, Gert Jan en Linly Hendriks, Kees Droog, Mevlut Tekin, Japio Bruggeman met zijn liefje en nog de nodige andere. Ben ik namen vergeten, excuus in deze !!!    
 
Ook het eten bij Hotel v.d Valk, wat geregeld was door Bassie Toom was gewoon in één woord meer dan geweldig. Met een groep van dik twintig man aan tafel en dan met z’n allen genieten van een meer dan geweldig koud- en warm buffet met wokken erbij. Ja, de sfeer, mensen om je heen die weten wat het is, ja dan is het pas echt en echt genieten.
 
De avond van de ZLU
Ook de avond, en daar is al genoeg over geschreven zowel op facebook als in Het Spoor was gewoon in één woord meer dan geweldig. Je zou haast zeggen gewoon één grote ZLU FOND familie. Persoonlijk vond ik het weer geweldig om er op de zaterdagavond bij aanwezig te zijn en we gaan hier te Poortugaal ons best weer doen om dit jaar proberen een bokaaltje te kunnen scoren. Ja, ondanks dat sommige met vrachten vol bokalen naar huis gaan waardoor het soms zo makkelijk lijkt. Ja ja, ga er maar eens aan staan en de meeste weten gewoon dat het verdomde moeilijk is.
 
Nieuwe NT
Nee, ik ga er nu eens niet over schrijven ondanks de nodige complimenten die ik kreeg op zoal de ZLU avond. Ja, ik heb er enkele gesprekken over gevoerd tijdens het ZLU gebeuren. Maar ik laat het gewoon even rusten nu !!! Ik heb mijn gedachten en jullie hebben je gedachten. En gezien de publicaties aangaande dit onderwerp, ze zijn er druk doende mee.
 
Op eigenhok
Nog steeds is het hier rust, rust en nog eens rust op het hok. Wekelijkse krijgen ze een bad in de ren en verders is het gewoon rust. Lekker uit me werk, hokjes schoonmaken en dan op me gemakkie erbij zitten voeren en genieten. Zalig dat soort momenten, want al het gezeik wat de drukte van dag allemaal met zich meebrengt. Je raakt het van het ene op het andere moment allemaal kwijt zo lekker tussen de duifjes.
 
In gedachten
Natuurlijk, ondanks de rust op het hok ben ik ook hier stilletjes in gedachten wel eens bezig met hoe te doen en te handelen voor komend jaar. Kijk, van de fout van afgelopen jaar heb ik wel geleerd en dat is gewoon het belangrijkste, als je van je fouten maar leer. Maar goed, in sommige zaken in het leven ben ik nu eenmaal nog stommer dan die gekende ezel. Want we weten het, een ezel stoot zich nooit tweemaal tegen die zelfde steen. Nou echt, ik heb me al vaker tegen die gekende steen gestoten hoor. En dat vaker stoten, dat heeft zowel betrekking op duivengebied als op overige zaken in het leven.
 
Maar goed, ook hier ben ik dus wel wat bezig om te kijken hoe te handelen en te spelen. En dat maakt de sport toch ook zo mooi. In de stille uurtjes met een kladje voor je en dan dit, en dat. Zalig toch al die momenten. En echt, die momenten, ik hoop ze nog jaren mee te mogen en kunnen maken gezien het mij zo geliefde marathonfondspel.
 
Beter goed gejat dan slecht bedacht
Zeg nu zelf, het is toch zo. Nee gekheid natuurlijk maar toen ik vanochtend achter me laptoppie aanschoof en ik ook nog wat zat te kijken op ons aller gekende social media facebook genaamd kwam ik onderstaande van Benno Kastelein tegen. Heb Benno privé berichtje gestuurd dat ik z’n tekst even zou lenen. Dus eigenlijk heb ik het niet eens gestolen maar de regels, ze spraken me meer dan aan in de voor mij zo verdomd mooie sport die ze duivensport noemen !!!

Hoe mooi zou het zijn?

Hoe mooi zou het zijn als we alle vluchten samen zouden lossen?

Hoe mooi zou het zijn als we niet lopen te klagen over ligging?

Hoe mooi zou het zijn dat er vele tienduizenden duiven gelijk het luchtruim zouden kiezen?

Hoe mooi zou het zijn dat de duiven zich weer los moeten maken van de koppels die ergens anders wonen?

Hoe mooi zou het zijn als een postduif weer postduif moet zijn?

Hoe mooi zou het zijn dat we dan de winnaar feliciteren?

Hoe mooi zou dat zijn?

En zelf denk ik dan, denk er met z’n allen eens goed over na. Gewoon, de simpele regel met de woorden, “Hoe mooi zou het zijn.”
 
Dit was de eerste voor het nieuwe jaar. En natuurlijk, ook ik wens jullie al het goede wat nodig zou zijn. Een mooi, goed, sportief maar bovenal gezond 2018. En nogmaals, sla ik eens een weekje over, neem het me niet kwalijk hahahahaa. Denk dan maar zo, op naar de volgende!!!
 
Fijne zondag verders en tot de volgende
Groet Johan 
 

Terug