Op eigen hok

Op eigenhok deel 57

Op eigenhok deel 57
Zo, lekker een lang weekend, de overgang naar de maand april, aanvang duivenseizoen en hoofdzakelijk naar het betere weer. En dan ook nog eens een leuk en meer dan geweldig hokbezoek op de zaterdagmiddag met een gezellige  zaterdagavond daaraan vast. Je zou haast zeggen wat heb je nog meer te wensen als duivenliefhebber.
 
De kromsnavel
Afgelopen week waren we goed in de belangstelling met het voor ons zo gekende en eigenlijk voor velen toch wel meer dan grote probleem. Kijk, ik kan hier nu zaken op papier gaan of blijven zetten zoals;

  • Dat er te veel zijn.
  • Nederland is eigenlijk niet het leefgebied van en voor een slechtvalk.
  • Dat ze niet alleen onze geliefde duiven pakken.
  • In vroegere jaren werden ze afgeschoten door jagers.
  • In vroegere jaren gebruikte we zwaardere insecticiden op de landerijen.
  • Als een wolf een schaap pakt is half Nederland in rep en roer. 

En zo kan ik nog wel meerdere punten opnoemen. Maar heeft het zin vraag ik mezelf af?
Heeft het zin als ik het vernoem in mijn wekelijkse schrijven? Nee, nee en nog eens nee. Wel vindt ik het meer dan bijzonder allemaal van Vincent Hoogwerf wat hij doet voor velen van en onder ons. Ja, en mijn inziens moet hij juist een Goudenspeld dadelijk gaan krijgen voor als het hem zou gaan lukken, in ieder geval een halt op de nestkasten. (En die blijven hangen die slopen we zelf wel. Oepsssssss zeg ik nu weer sorry) En als er iets zou gaan gebeuren is hij het die bijwijzen van spreken tot erelid uit geroepen zou moeten mogen  worden. Echt, wat steekt hij, met ondertussen gelukkig enkele mensen om zich heen een uren en een energie in dit probleem. Vincent, zou je het lezen, “chapeau”.
 
Maar daarom is dat ook de reden dat ik afgelopen week besloten heb om er niet, of zo weinig mogelijk meer over te schrijven. Want echt, ik kan er persoonlijk gewoon niet tegen !!!
 
Het hokbezoek
Mijn reis, ik kan beter zeggen onze reis, want ook het vrouwtje ging deze keer mee, ging naar Lelystad. Nadat door diverse omstandigheden, zoals slecht weer met code geel of wat voor code dan ook, griep, een operatie etc. het van onze kant al enkele keren was afgezegd was het dan gisteren eindelijk zover, het bezoek aan en bij de familie Beckers. Nadat Chris en Nancy al eens in Poortugaal geweest waren was het nu dan zover om eens terug te gaan. Besloten om er gelijk een middag en avond van te maken en bij aankomst werden we meer dan gastvrij ontvangen door Nancy, Chris en de jongens.
 
Na eerst met elkaar wat gedronken te hebben zijn Chris en ondergetekende de hokken ingegaan. En wat ik al vermoeden werd mij enkel en alleen maar eens in het echt bevestigd, wat een kweekstal heeft deze combinatie achter de hand. Ik kreeg één duif in handen en dat was de moeder van zoal onze “Vale Orion”. Echt, een duif met spieren zoals er weinige zijn. Ik heb er persoonlijk zo door de jaren vele, vele vast gehad in mijn leven maar deze, ja die behoord werkelijk tot mijn top vijf. Maar ook enkele van haar dochters, wat trouwens nog laatjes waren mogen er meer dan wezen. Chris, zou je dit lezen, als je binnen komt en je heb voor je de zes kweekbakken, links onderin, het vale duifje, naar mijn weten de 074 en laat me weten als ik mis zit, noem haar vanaf nu maar, “ ’t Goud Vaal”. Neem één raad aan ondanks ik er ook geen verstand van heb, maar verkoop deze NOOIT !!!

Op eigenhok
Vorige week was Eric met vrouwtje hier nog. Natuurlijk ook nog lekker even hier bij de duifjes wezen kijken en zodoende is Eric ook weer op de hoogte over hoe het hier gaat en verloopt. Al weet hij dat toch wel want geregeld hebben we telefonisch contact al is dat in de wintermaanden natuurlijk wat minder. En is het niet via de telefoon dan wel via mail of FB maar contact hebben meer dan geregeld.
 
Was het in eerste instantie mijn bedoeling om zowel de oude als de jaarlingen en laatjes van elkander te doen, ik heb dit toch aangepast. De jaarlingen en de laatjes hebben sinds vrijdag allemaal nu een schotel gekregen terwijl de oude duiven weer uit elkaar zijn. De oude doffers gewoon op hun eigen onderkomen en de duivinnen in de schuur in het hok van de jongen.
 
De jaarlingen die nu dus een schotel hebben kunnen zodoende allemaal, mits ze dat willen aan een nestje beginnen en komt er toch wat rust op de dat hokje. En de oude duiven zitten nu op weduwschap en zullen, afhankelijk van het weer vanaf nu dan ook gespeeld kunnen gaan worden. Al zal dat denk ik nog wel een weekje of wat aanlopen hoor gezien de afstanden. Maar goed, je weet het nooit, ook niet gezien het weer.
 
Afgelopen vrijdag de puntjes op de i gezet
Ja, afgelopen vrijdag was het zover dat ik het gekende puntje op de i gezet heb. Alle duiven behandeld met de nekdruppels (U-200) voor de luis van Vincent Schroeder. Echt, wat een geweldig product is. 1 druppeltje in de nek en je bent gegarandeerd langere tijd luis vrij. (ze zeggen een jaar) Tevens gelijk alle duiven een pil opgestoken tegen de wormen (de Weerd) ook al was de mest bij controle goed enkele weken geleden bij de Weerd toch allen een Wormenpil opgestoken. En als laatste alles geënt tegen de pokken met het ouderwetse maar oh zo gekende kwarstje. Paar veertjes trekken, smeren en klaar is ….. En gelijk alle laatjes en jaarlingen die al langere tijd weer buiten komen opgeschreven en het blijkt, 1 laatje kwijt die afgelopen week opgevangen bleek te zijn in Steenwijk en die nu bij vriend Beute tijdelijk verblijft. Verders nog een jaarling duifje weg. Dus, wat de schade betreft, hier zeker geen klagen.
 
Dus, het medische is hier weer gedaan voorlopig of Dr. Mariën moet anders oordelen aanstaande woensdag.
 
Bezoek bij Mariën voor controle
Ja, ondanks dat ik vaste klant ben van de Weerd zal ik vanaf nu ook geregeld bij deze grootmeester ter controle gaan. Ze zeggen niet voor niets, “twee weten meer dan één”. En dit bezoek staat dan ook voor woensdagavond gepland.
 
“Zij kon het lonken niet laten, ze lonkte naar iedere man
Dit was nog eens een songtekst van Wim Sonneveld. Zelf moet ik hier, maar dan in wat aangepastere vorm ook geregeld aan denken. Maar dan zoiets als, “Hij kon het zwijgen niet laten”. En, of het nu privé, met me werk of met de duiven is. Sorry, geregeld kan ik me bek gewoon niet houden. Iedere keer weer neem ik mezelf voor om me bakkes te houden maar dan gaat het even goed en dan toch verval ik weer in dat ouwe ritueel. Hoe komt dat toch vraag ik mezelf dan toch ook af?
 
Waarom kan ik nou gewoon niet me bakkes niet eens houden?
Waarom kan ik nou gewoon niet lekker de andere kant op kijken en denken van …..?
Is dit nu gewoon de aard van het beestje of …..?
 
Ja echt, afgelopen week zag ik toch wel zo’n geweldig leuke en meer dan toepasselijk plaatje voorbij komen. En of je dit nu, althans ik wel, terug ventileert naar diverse privé zaken, zaken op je werk, maar zeker ook binnen de duivensport dan is het toch ….

En ja, ik hou me bakkes niet en zal, of dit nu, en daar komt tie weer, privé, zakelijk maar zeker ook binnen de sport betreft, ik hou me bakkes niet want het is nog steeds zo, wie je ook bent, je zal nog steeds je eigen kont af moeten vegen.
 
Maar ik lees wel eens dingen, ik hoor wel eens dingen en ik zie geregeld wel eens dingen dat ik denk ……
 
Ach ja, en als het dan op duivengebied terugkomt denk ik ook maar weer aan de woorden van Gert Jan Hendriks, geniet van je eigen duifjes, in eigen tuin op je eigen manier. En eigenlijk is en blijft het gewoon ook zo. Maar, “Hij kon het zwijgen niet laten”. Maar geloof me, ik blijf me best doen, echt waar !!! Maar er zijn momenten, dan kan ik me bakkes niet houden !!!
 
Het seizoen in begonnen
Zo, het seizoen 2018 is begonnen. Ik wens een ieder bij deze dan ook veel, heel veel succes, liefde maar bovenal gezondheid en een meer dan spetterend duivenseizoen. Oké, we zullen  ups en downs krijgen en geloof me en neem van mij aan, al komt het wel eens anders over, maar de meeste onder ons hebben meer downs dan ups, maar geniet van uw duiven ondanks misschien de komende downs.
 
Hier gaan we genieten, iedere dag weer in voor en tegenspoed.
Genieten, dat staat voorop want als ik niet meer kan genieten dan is het over en ….
 
Tot de volgende  

Terug