Op eigen hok

Op eigenhok deel 63

Op eigenhok deel 63
Daar zitten we dan, zo vroeg in de ochtend voor alweer een nieuw weekstuk proberen op papier te zetten. Buiten is het een stuk frisser dan de andere dagen en dat merkte ik gelijk toen ik zojuist de hond eerst zijn behoefte maar heb laten doen. Maar goed, we gaan proberen wat aan het toetsenbord toe te vertrouwen.
 
Eigenlijk zou ik best wel mijn mening kunnen, en misschien ook wel willen gaan geven over bepaalde zaken die ik weer tegenkwam. Het veranderen van de losplaatst waar afdeling 6 Noord – Holland mee kwam op de donderdag gezien de voorspelde zuid oosten wind voor de zaterdag. Of een reactie aangaande met het naar buiten brengen wat er allemaal niet gaande is of was binnen afdeling 7. En wij dan maar blijven denken dat de roofvogels onze grootste tegenstanders zijn als je het geval van afdeling 7 bekijkt.
 
Ja, ik zou zeggen, blijf allen maar zo denken maar de roofvogels zijn echt onze grootste tegenstanders of vijanden niet hoor. Doe de oogkleppen gewoon eens allen af, want de grootste vijanden zitten mijn inziens gewoon binnen onze eigen organisatie en dit in de categorie van laag tot hoog.
 
Lees de stukjes over zoal afdeling 7, lees alleen al hoe ondertussen de nodige onderons reageren als er een duifje enkele kilometers bij huis vandaan binnen loopt en men contact met de eigenaar neemt. Ja inderdaad, als je sommige reacties lees op ons aller bekende en steeds smaakmakender wordende Feestboek. Feestboek denken jullie, inderdaad, het is toch soms net één feest daar. En eerlijkheidshalve, deze heb ik niet van mezelf maar vond hem wel heel leuk !!!  
 
Een oproep op Facebook, “Wie kan een duifje ophalen bij een particulier”
Woensdagavond, ik keek via de telefoon nog even op Feestboek toen ik vanuit Noord-Holland een oproep zag wie er in Rotterdam een duifje op zou kunnen halen bij een particulier. Gezien de nodige negatieve berichtgevingen bood ik mijn hulp direct aan. Een ruim halfuur later stond ik bij een leek voor wat onze sport betreft in de tuin. Achter in de tuin had hij een soort rieten wijnmand op zijn kop staan met daaronder een schaaltje water en iets wat door het leven moest gaan van voer. Maar het belangrijkste, de mensen bedoelde het goed. De man vroeg me het hemd van het lijf, “Kom deze nu van de vlucht van Barcelona?” “Komt het nog wel goed met hem want toen ik hem opraapte in het park liep er iemand langs die zelf ook duiven had, of heeft gehad die de aanmelder aangaf, deze haalt het niet meer en waar begin je aan”. Ja inderdaad, een particulier meld het duifje aan en een liefhebber of oud liefhebber wilde het duifje aan zijn lot over laten. Maar ik heb de melder zo goed en zo kwaad als mogelijk kunnen vertellen en uitleggen waar de man naar vroeg. En het belangrijkste, natuurlijk hartelijk bedankt voor zijn goede zorgen !!!
 
Op eigenhok, de jaarlingen en de laatjes
Nu, nadat ze enkele malen zelf zijn afgericht, onder best redelijk pittige omstandigheden en de eerste selectie er doorheen is gegaan heb ik gelijk maar een eerste redelijk echte planning gemaakt van hoe te gaan spelen met deze jonge garde.
 
Maar de bedoeling zal zijn om volgende week zaterdag te gaan starten met een inkorving voor Quievrain in de Nishoek. De vrijdag daarop Peronne met de afdeling. Dan de week daarop een Noyon eveneens weer in de Nishoek om nogmaals op de vrijdag een Peronne voorgeschoteld te gaan krijgen. Dan zouden ze, zou het gaan verlopen zoals nu gepland een vier weekenden achter elkaar gespeeld gaan worden op vluchtjes met 1 nachtje mand. Hierna gaan we kijken voor wat midfondvluchten en aansluitende 1 of 2 daagse. Maar nogmaals, het is een planning waar heel gemakkelijk ook weer vanaf gestapt kan worden.
 
Trouwens, bij het gedeelte wat nog achter is van het africhten zat een doffertje bij waar ik persoonlijk toch wel oog voor had. Maar gelukkig, ook ik heb er geen kaas van gegeten (al heb ik de nodige jaren gedacht dat ik redelijk met duifjes om kon gaan omdat het me wel redelijk lukte) Maar dit doffertje zat afgelopen donderdagavond plots op het rennetje zo rond half tien. Miste wel aan beide kanten de broekpennen dus wel een aanval gehad maar de echte doorslag is hij dan toch weten te ontkomen. Even paar daagjes apart, pilletje opgestoken tegen het geel, een worm pil en natuurlijk ook weer de capsule van Beute. En echt, als je deze capsule opsteekt, je zal zien, ze veranderen zienderogen.
 
De oude
Van de vlucht van Pontoise (349 km) van vorig weekend moeten er toch nog steeds vier 2- jarige komen. Natuurlijk, en dat weet ik zelf ook en ook afgelopen week nog met Eric besproken is dit aantal van vier op 23 stuks 2- jarige op een vluchtje van 350 km. te veel, veel te veel. Maar ik blijf er bij, “Een goeie wordt niet gemaakt, die wordt geboren en die heb je of heb je niet”. En ik heb er vorige week al genoeg over geschreven en zal er, met de tijd ook nog genoeg over gaan schrijven. En eerder heb en had ik er ook al over geschreven, de zomer van 1976, week in week uit vluchten met oost in de wind. Maar einde van het jaar, je hoefde zelf niet te selecteren. Maar het zal de ervaring geweest zijn denk ik van deze 2- jarige die ze missen.
 
En gek hé, en trouwens, eigenlijk is dat helemaal niet zo gek. De nodige jaren geleden was ik eens op een mooie zomerse dag bij Antoon en Lucie van de Wegen. We zaten lekker in de tuin toen we het ook over achterblijvers hadden. Antoon gaf toen ook een opmerking in de trant van dat ze hem ook wel eens vroegen zoiets van, “Hoeveel moet jij er nog”. Maar gaf hij aan tijdens mijn bezoek dat dit geheel niet belangrijk is. Je moet door met die thuiskomen en die wegblijven kan je niets meer mee op dat moment. En voor hem die hem konden in zijn goeie tijd die weten dat hij wel meer van dit soort mooie uitspraken had. Denk maar eens aan zijn koffie? Velen zullen dit zich nog wel herinneren. En wat zijn uitspraken betreft, ja daar was hij meer dan een aparte in maar wat dat betreft had hij wel gelijk, je moet door met die thuiskomen en die wegblijven, die blijven dan maar weg ongeacht de oorzaak.
 
Maar goed, voor zowel dit weekend als volgende week is en was de planning om naar Hank te gaan.
 
Hank
Het was een drukte van jewelste daar op de parkeer plaatst bij Ad Valk bij wegrestaurant Napoleon. Het was de eerste keer dit jaar en direct waren er al een 125 stuks manden en een 3.375 duiven. Echt, uit alle windstreken zag ik mensen komen. Zo zag ik mannen uit zoal Culemborg, Valkenswaard, Den Ham maar ook de Noord-Hollanders waren er weer.  etc. etc. Geweldig toch en ook nu blijkt maar weer,  er is meer dan belangstelling voor. Want laten we wel wezen. Als je twee uur in de auto gaat zitten om te korven voor een lapvlucht, ja dan heb je er wat voor over. Andere zullen zeggen, ze zijn gek, maar het blijkt, er zijn er die hebben er veel, heel veel voor over.

Druk aan het manden.

 

Trouwens, gelijk natuurlijk de jaarlingen en laatjes maar weer meegenomen voor een lapje want ja, nog even en dan moeten deze er ook aan.
 
Nog een weekje, dan gaan we bij de oude die trouwens al een redelijk tijdje in het duister verblijven de verduistering opheffen en kan en mag de dagelijkse natuur zijn gang gaan voor wat het licht betreft. Hopelijk dat dit wat zal helpen gezien het nestspel voor wat het pennen steken betreft. We zullen het zien en merken.
 
De jongen
Ja, ook ik kan nu schrijven over de jongen. Want de eerste jongen zitten in hun onderkomen. Twee stuks geweldige zwartkrasjes uit het door mij genoemde en aangekochte  “Bieke Koppel” van Jan & Elly van der Zanden en een meer dan geweldig en uiterst mooi rood duivinnetje uit onze trots “Schapie” met zijn 1e Nationaal Pau 2015. En via moederskant komt dit rooie duivinnetje uit “Dana”. En “Dana” is weer een dochter rechtstreeks uit de “Cas” van de gekende Belgische combinatie De Smeyter Joost – Restiaen (B) en de “Cas” speelde in 2015 de 1e Internationaal Pau. Dus, een echt Pau koppel hahahaha 1e Nationaal X dochter 1e Internationaal. Maar, ook dit geeft geen garantie hoor.

Mooi Rood is niet .....
Vader speelde zelf de 1e nationaal Pau 2015
Moeder is dochter 1e intnationaal Pau 2015 van Joost de Smeyter

 

Nou, ongemerkt heb ik toch weer wat aan het toetsenbord kunnen toevertrouwen. Hoop dat mijn wekelijkse lezers het toch weer leuk vonden want ach, blijf toch altijd maar …….
 
Groetjes, en tot de volgende.
Johan 
 

Terug